141 . دنيا 704 - نام‌گذارى دنيا 2167 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيا ، پست و نزديك [ به ما ] و پيش از آخرت آفريده شده است . اگر دنيا هم زمان با آخرت آفريده شده بود ، اهل آن فانى نمىشدند ، چنانچه اهل آخرت فنا نمىپذيرند . 2168 امام على عليه السلام : دنيا از آن رو دنيا نام گرفته كه پست‌ترين ( نزديكترين ) چيزهاست . و آخرت از آن رو آخرت ناميده شده كه سزا و پاداش در آن جاست . 705 - دنيا كشتزار آخرت است 2169 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيا كشتزار آخرت است . 2170 امام على عليه السلام : آخرت با دنيا به دست مىآيد . 2171 امام على عليه السلام : همانا خداى سبحان دنيا را براى پس از آن آفريده و اهل دنيا را در آن مىآزمايد تا معلوم شود كه چه كسى نيك كردارتر است ، ما براى دنيا آفريده نشده‌ايم و به كوشش در آن [ براى به دست آوردن حطام دنيوى ] مأمور نگشته‌ايم . 2172 امام باقر عليه السلام : دنيا ياور خوبى براى آخرت است . 706 - تفسير دنيا 2173 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيا و هرچه در آن مىباشد ملعون است مگر آنچه به واسطهء آن خشنودى خداى عز و جل طلب شود . 2174 امام زين العابدين عليه السلام : دنيا دو گونه است : دنياى بلاغ « 1 » و دنياى ملعون . « 2 » 707 - بر گرفتن از دنيا به اندازهء ضرورت 2175 امام على عليه السلام - به مردى كه از نيازمندى خود نزد او شِكوه كرد - فرمود : بدان كه هر چه از دنيا بيش از قوت و نيازت به تو رسد تو خزانه‌دار آن براى ديگران هستى . 2176 امام على عليه السلام : در دنيا بيش از احتياج نجوييد و بيش از كفاف از آن نخواهيد . 2177 امام على عليه السلام : دنيا سراى منافقان است نه سراى پرهيزگاران ، پس ، از دنيا به اندازه‌اى بهره برگير كه به بدنت نيرو دهد و زنده بمانى و توشه‌اى براى معادت باشد . 2178 امام صادق عليه السلام : دنيا در نظر من چونان مردار است ، كه هر گاه ناچار شوم از آن مىخورم . 708 - دنيا از آنِ كسى است كه آن را رها كند 2179 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند تبارك و تعالى به دنيا وحى فرمود : در خدمت آن كس باش كه مرا خدمت مىكند و آن را كه در خدمت توست ، به رنج درافكن . 2180 امام على عليه السلام : دنيا از آنِ كسى است كه آن را رها كند و آخرت براى كسى است كه آن را بجويد . 2181 امام على عليه السلام : حكايتِ دنيا ، حكايتِ سايهء توست

--> ( 1 ) . بَلاغ : كفاف يا آن مقدار از قوت كه براى زنده ماندن كفايت كند و وسيلهء رسيدن به مطلوب باشد - م ( 2 ) . دنيايى كه انسان را از آخرت باز مىدارد .